Danny Collins

Danny Collins Filmi

Yazar ve yönetmen Dan Fogelman’ın “Danny Collins” filmi, yaşı ilerlemekte olan bir rock yıldızının, hayatını değiştiren bir mektup alması ve hayatının nasıl olabileceğini öğrenmeye karar vermesinin ilham verici ve beklenmedik hikâyesini anlatıyor. Hâlâ en parlak dönemine ait hitlerinin sefasını süren şarkıcı Danny Collins (Al Pacino) görünürde her şeye sahiptir: Para, şöhret, yeni bir nişanlı ve kendisine tapan hayranlarının doldurduğu konser alanları.

Fakat yıllarca yorucu bir hayat sürmesi, başarısız ilişkiler ve her gece aynı şarkıları seslendirmek, zamanın çılgın rock’çısında olumsuz etkilerini göstermeye başlamıştır. Bu yüzden uzun zamandır kendisiyle olan menajeri (Christopher Plummer) kendisine 40 yıl önce John Lennon tarafından yazılan ve Danny’nin eline asla ulaşmayan mektubu ona verdiğinde, Danny geç de olsa idolünün tavsiyesine uyup kalbinin sesini dinlemeye karar verir.

Biletleri çoktan tükenmiş turnesini iptal eder ve New Jersey’nin küçük bir kasabasında bir otele yerleşerek, müziğe olan sevgisini ve yıldızlık yolunda ihmal ettiği ailesini yeniden keşfetmeye çalışır. Gerçek bir hikâyeden esinlenen Danny Collins, yıldızlarla dolu bir oyuncu kadrosuna sahip ve filmin müzikleri arasında John Lennon’un klasikleşmiş dokuz şarkısının yanı sıra Ryan Adams, Don Was, Carian Gribbin ve Greg Agar’ın özgün müzikleri yer alıyor.

Danny Collins Filmi - Annette Bening

Yapım Hakkında

Birkaç yıl önce, yazar, yapımcı ve yönetmen Dan Fogelman dikkatini çeken sıra dışı bir hikâye duydu ve bunu aklından bir türlü çıkaramadı. 1971 yılında, acemi folk müzisyeni ve şarkı yazarı Steve Tilston’ın başarılı ilk albümü “An Acoustic Confusion”ı çıkardığını öğrendi. Küçük bir müzik dergisi olan Zig Zag’deki bir röportaj sırasında, bir muhabir Tilston’ın müzik dünyasının en büyük ismi olacağı görüşünü ortaya atmış.

Tilston şöyle diyor: “Bana, hayallerimin ötesinde bir zenginliğe ve şöhrete kavuşmamın, şarkı yazarlığımı etkileyip etkilemeyeceği sorulmuştu. Ben de kasıntı, iddialı bir yeni yetme şarkı yazarı olduğum için etkileyeceğini söylemiştim. Bunun çok kötü bir etkisi olurdu. Haber çıktı, ben de bunu bir daha düşünmedim.”

Takip eden 40 yılda Tilston, beğenilen bir şarkı yazarı ve müzisyen oldu, modern folk müziği camiasının demirbaşı hâline geldi. Fogelman şöyle diyor: “Biletleri satıldı ama o kendini satmadı. Kendini bozmadı.” Daha sonra 2005 yılında Tilston, Steve Tilston’a yazılmış bir mektup satın alan ve bunu doğrulatmak isteyen Amerikalı bir anı koleksiyoneriyle inanılmaz bir görüşme yapmış. Mektup, Tilston’ın kahramanlarından biri olan eski The Beatles üyesi John Lennon tarafından yazılmıştı. Lennon görünüşe göre Zig Zag’deki makaleyi okumuştu ve Tilston’a şöyle diyerek, kişinin hem zengin hem de ünlü olup hem de kendini bozmayabileceğine temin etmişti: “Zengin olmak insanın düşünceleri açısından tecrübelerini değiştirmez.”

Tilston anlatıyor: “Çok dostane bir mektup. Böyle duygular beslediğim için beni kesinlikle hor görmüyor. Hatta mektubun son cümlesinde bana ‘bu konuyla ilgili ne düşünüyorsun’ demiş ve ev telefonu numarasını da yazmış.” Fogelman, Tilston ve Lennon irtibata geçseydi, Tilston’ın kariyerinde ne gibi şeyler değişirdi diye düşünmüş ve Tilston’ı bulup, bu soruyla ilgili müzisyenin görüşünü almaya karar vermiş. Tilston şimdi “kim bilebilir ki” diyor. “Hayat ‘acaba’larla dolu. Onunla tanışmak muhteşem olurdu. Çok iyi anlaşabilirdik. Ya da Lennon benden hiç hoşlanmaz ve bana hemen kapıyı gösterirdi.” Yine de Fogelman, hayal gücü yüzünden neler olabileceğini merak etmiş. Şöyle diyor: “Olaylar farklı geliştiği takdirde neler olabileceğini düşünmeden edemedim. Ya çok ünlü, çok zengin ama çok mutsuz olsaydı?

Filmimizin kahramanı Danny Collins’e filmin başında böyle oluyor.” Fogelman, Tilston’ın tecrübelerinden esinlenerek bir senaryo üstünde çalışmaya başlamış. Bu senaryoda, erken zamanlarda çıkardığı ve çok sevilen bir hitiyle müzik süperstarı olan Danny Collins doğum gününde bir mektup alıyor ve hayatını yeniden gözden geçirmeye başlıyor. Lennon’dan mektubu aldığı zaman Danny, mektuptaki tavsiyenin hâlâ uyulmaya değer olduğuna karar veriyor.

Pacino şöyle diyor: “Aslında mektup yazıldığı zamanki amaç hayat buluyor. John Lennon anlamış. Gelip Yoko ve beni gör, biz seni kabul ederiz ve seninle her şeyi konuşuruz. Hem ünlü olup hem de kendin olabilirsin demiş. John Lennon onun kahramanı olduğu için bunun onun için anlamı büyük olurdu. Ama o noktada da hayatını kurtarıyor.

Gittiği yola son veriyor. Umutsuz yaşadığını, uyuşturucu, alkol ve yaşça çok genç kadınların yüzeyselliği üzerinde yaşadığını görüyor. Mektup tüm bunları değiştirmesine onu teşvik ediyor.” Sadık bir takipçi kitlesi olan, son derece popüler sanatçı Danny’nin milli marş niteliğindeki bu şarkısı, listeleri altüst eden “Hey Baby Doll” adında, 40 yıldır her konserinde zorla söylemek zorunda kaldığı bir şarkı. Fogelman şöyle diyor: “Aklınıza takılan ve mırıldanmadan edemediğiniz bir şarkı bu. Neil Diamond’ın ‘Sweet Caroline’ını düşünün.

Filmin başında onunla tanıştığımızda bu şarkıyı söylüyor. Son derece zengin, ünlü ama bir o kadar mutsuz. Müziğinin onu getirdiği nokta kendisini bunalıma sokmuş. İlham bulamıyor. Sonra o mektubu alıyor ve değişmeye başlıyor. Yazdıkça, Fogelman’ın zihninde Danny rolünü kimin canlandıracağına dair çok belirgin bir görüntü oluşmuş. Şöyle anlatıyor: “Her zaman Al Pacino’yu hayal ettim. Ona senaryoyu göndermem ve onun bunu okuması bana gerçek dışı geliyordu. Broadway’deki ‘Venedik Taciri’nde oynuyordu. Onunla tanışmak için kulise gittik. Bir anda Al Pacino’yla takılmaya başlamıştım, daha önce hiç yönetmenlik yapmamış olsam da yönetmenlik konusunda bana güvenmesini rica ediyordum. Ona karşı doğru hamleler yapmam gerektiğini biliyordum ve bu çok stresliydi.”

Pacino, Fogelman’ın teklifine hem çok memnun olmuş hem de bu onun kafasını karıştırmış. Pacino şöyle diyor: “Bu rol için beni istiyordu, buna inanabiliyor musunuz? Bu rolü oynaması için pek çok kişiyi bulabilirdi ama Dan beni istedi ve bir yönetmen benden beklenmedik bir rolü canlandırmamı istemişse benim zaten çoktan tamam demem gerekir. Baba filminde bunu yapmıştım. Francis Ford Coppola, benden Michael Corleone’yi oynamamı istemişti. Hâlbuki hiç kimse, ben bile kendimi bu role uygun görmemiştim. İşte şimdi de Dan benim bu rolde başarılı olacağıma dair bende bir şey gördü ve ben ona sonsuza dek minnettar olacağım. Pacino, Fogelman’ın senaryo yazma becerilerine Tangled, Crazy, Stupid, Love ve Last Vegas filmlerinden aşinaydı. “Onun harika bir yazar olduğunu biliyordum,” diyor oyuncu. “Yönetmenlik yapabildiğini de öğrenmiş oldum.

Ben harika yönetmenlerle çalıştım. İlk kez yönetmenlik yapacaklara karşı biraz temkinliyimdir çünkü kendilerini kanıtlamamışlardır ama ona çok güveniyordum. Başından beri inancı vardı, bu yüzden ben de inandım.” Senaryo da onu hayal kırıklığına uğratmamış.

Oyuncu şöyle diyor: “Çok yürekli bir şekilde yazılmıştı. İlk okuduğumda gördüğüm şey buydu. Dan’i tanıyorsanız, senaryonun niye böyle olduğunu anlarsınız. Durum komik ve tuhaf – ki bunları ben de yaşadım. Darbe alıp alkışlanmak sonra tekrar darbe almak nasıldır bilirim. İnsan kendini bir masa tenisi maçında, masa tenisi topuymuş gibi hissediyor.” Pacino’nun Danny’yi canlandıracağı kesinleşince, Fogelman rolü biraz daha değiştirmiş.

Fogelman anlatıyor: “Al kabul ettikten sonra rolü biraz daha ona özgü bir şekilde düzenledim. Büyük oyuncular için mutlaka onlara uygun düzenlemeler yapılmalı. Yazılalı belli bir zaman geçmiş bir senaryonuz var, bu yeni bir araba almak gibi. İnsan ‘bu arabanın bunu yapabileceğini fark etmemiştim’ diyor.”

Yazar ve yönetmene göre hayatının en sinir bozucu anı, Al Pacino’ya Danny Collins’i izlettiği günmüş. “Ona bir söz vermiştim ve tutmak için de elimden geleni yaptım ama birinin neyi seveceğini asla bilemezsiniz. Al, filmin bitmiş hâlini sinemada tek başına izlemeyi seviyor. Orada bir tek o vardı. Beklemek acı veriyordu. Daha sonra ondan çok güzel bir e-posta aldım. Bana abuk subuk şeyler söyleyebilirdi ama kendi filmlerini izlerken ilk kez bir final sahnesinde ağladığını söylemiş.”

Fogelman, Danny Collins için hedeflerinden birinin de kendinin de izlemekten hoşlanacağı bir film yapmak olduğunu söylüyor. Şöyle diyor: “Bu film yetişkinler için. Sizi hem güldürecek hem de biraz ağlatacak. Her sahnede, en ağır sahnelerde bile biraz mizah var. İnsan hikâyelerini, karakterler, konuşmalar ve aileyle ilgili olan hikâyeleri severim. İnsanların ikinci bir fırsat elde ettiğini görmeyi severim. Artık bu filmlerden gitgide daha az yapıyoruz.

Aynı zamanda insanların bu filmi sinema salonlarında da izlemesini umuyorum. Ben bunu, benim sevdiğim türde, arkadaşlarımla artık yapılmadığı için şikayet ettiğimiz türde filmleri seven, sofistike bir yetişkin seyirci topluluğu için yazdım. Birinden alabileceğim en güzel iltifat bana ‘filmi çok sevdim’ demesi olur. Başka bir şey istemiyorum. Sinema salonunda geçirdikleri iki saatten çok keyif aldıklarını söylesinler, yeter.”

Danny Collins Filmi Afişi

Oanny Collins

Yönetmen: Dan Fogelman
Oyuncular: Al Pacino, Melissa Benoist, Jennifer Garner, Bobby Cannavale, Christopher Plummer, Josh Peck, Aarti Mann, Annette Bening, Katarina Cas, Anne McDaniels, Mikaela Tallett
Senaryo: Dan Fogelman
Prodüksiyon Tasarımı: Dan Bishop
Görüntü Yönetmeni: Steve Yedlin
Kurgu: Julie Monroe
Sanat Yönetmeni: Christopher Brown
Müzik: Ryan Adams, Theodore Shapiro
Türkiye Dağıtımı: Pinema Film
Gösterim Tarihi: 27 Mart 2015